[blockstart:500]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WYBRZEŻE CZARÓW
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Nasza podróż do Anglii była bardzo bezpieczna. Pogoda cały czas nam dopisywała, pozwalając nam dotrzeć do celu w zaledwie kilka dni. Miejsce, które udało nam się znaleźć do zacumowania, było idealne do założenia obozu, były tu wszystkie surowce, jakie mogą nam się przydać.

Szczególnie, zwiadowcy donieśli już informacje o tym, że w pobliżu jest góra ze sporymi złożami złota. Jest to dla nas cenna informacja, gdyż zgodnie z przekazami dużo różnych interesów w tym kraju załatwia się monetami. Postawienie mennicy powinno być więc jednym z naszych priorytetów...

<usericon:1,372,181>

"Ahhh, ten zapach angielskich łąk..." - powiedział Hring, wysiadając z statku.

"Łąki jak łąki, ale te lasy są piękniejsze... chociaż tym z Ławy nie dorównują" - odpowiedziałem

"Nie zapomnijcie o naszym celu! Nie przybyliśmy tu odpoczywać, pić czy łowić ryby. Przybyliśmy tu wyjaśnić kwestie po tym, że ich uczeń Wallmar okazał się mieć złą duszę i prawie przejął kontrolę nad jednym z najważniejszych europejskich szlaków" - odpowiedział Ivar. 

"Oraz założył tysiące swych obozów na całym kontynencie" - dodał Karl.

Krótkie oględziny terenu jednak pokazały coś dziwnego... spora część jest oblepiona jakimś dziwnym tajemniczym śluzem. Nierównomiernie ułożony dawał wrażenie chaotyczności i jakiś problemów w tej krainie... albo po prostu tu jest taki dziwny klimat. Nie wpływa jednak w żaden sposób na ludzi, poza tym, że brudzi.

Wedle naszych danych, szkoła Koslowford powinna być niedaleko stąd. Według Karla, będzie to na zachód od tego miejsca, jednak dostęp do niej blokują góry i szeroka rzeka. Najlepiej więc zapewne będzie dostać się tam statkiem, przepływając ową barierę. Nie ma co zwlekać, może to zadanie będzie prostsze niż się wydaje! 

<usericon:1,21,422>
[blockend:500]

[blockstart:501]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WIKINGOWIE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Za niewielką rzeczką trafiliśmy na miasto innych Wikingów. Musieli tu mieszkać od dawna, bo jest całkiem spore.

<usericon:1,181,170>

Jednak mieszkańcy wyglądali... dziwnie. Jakby byli zlęknięci lub czuli, że nadchodzi zagrożenie. Niestety spytanie jednego z mieszkańców dużo nam nie dało:

"Czego wy tu szukacie? Zagłada nadchodzi tuż, tuż... Wiele razy już ON wracał, a teraz ON chce to zrobić ponownie i powtórzyć to... Uciekajcie z krainy! Nie wiecie, co tu was zaraz może czekać!"

Musimy jakoś im rozkleić te języki. Wspólne wypicie miodów pitnych powinno pomóc.
[blockend:501]

[blockstart:502]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WIKINGOWIE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,210,184>

"Jakie to dobre! Na bank z lipowego go robiliście!

Ale mniejsza z tym... Czujemy, jakby ON chciał wrócić do krainy i się zemścić na wszystkich, którzy do tej pory mu przeszkadzali, a ta lista jest naprawdę spora... Nie wiemy jak go powstrzymać i boimy się, że niedługo wszystkich spotka zagłada. Czujemy, że niedługo może nas spotkać koniec, albo przynajmniej wielka katastrofa...

No ale na razie możemy o tym zapomnieć, ten miodzik jest cudowny! Jeżeli dostarczycie go nam więcej, możemy potem razem pohandlować w nadchodzących trudnych czasach."

[blockend:502]

[blockstart:503]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WIKINGOWIE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,199,186>

"Mmmm, rozkosz w ustach! Wysyłajcie do nas wszystkich swych kupców, polecamy się!

A wracając do NIEGO, to mamy wrażenie, że chce znów dokonać jakiejś intrygi, teraz w tej krainie. Nie wiemy dlaczego, ale to poczucie u nas jest bardzo silne, nawet za silne! Za cholerę kminimy, co może zrobić, ale jeszcze nie połączyliśmy kropek z innych źródeł... chociaż podejrzenia już mamy. Niemniej, chyba po tym, jak metoda na amulet mu nie wyszła, to będzie szukał czegoś bardziej wyszukanego. A właśnie, macie jeszcze trochę miodu?"
[blockend:503]

[blockstart:504]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WIKINGOWIE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,199,186>

"Miooodzik wspaniały! Za ten miód to pewnie i kilku wojowników będzie chciało walczyć, więc... wiecie, gdzie szukać ewentualnych wojsk do walki z złem.

A właśnie, zło! Ono naprawdę tu się już czai! Mamy wrażenie, że ON będzie coś chciał zrobić w Koslowford, a przy okazji spotka nas plaga węży... bogowie nie będą zadowoleni... Uważajcie więc na siebie!

Na razie musimy iść spać, bo czeka nas ciężka praca jutro. Do zobaczenia!"

To ostrzeżenie o pladze węży szczególnie nas przeraziło. Czy to ma związek z opowieścią dziadka? Oby to się nie sprawdziło, oby to były tylko zwidy po miodzie...
[blockend:504]

[blockstart:505]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
NEWSTONE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Na południe od nas trafiliśmy na sporej wielkości angielskie miasto.

<usericon:1,334,388>

Mieszkańcy byli wyjątkowo przyjaźni wobec nas i zaoferowali nam od razu kilka ofert handlowych, ich zdaniem bardzo atrakcyjnych. Generałowie także wystawili nam kilka ofert kupna dzielnych najemników, gotowych z nami pójść w bój.

Niestety, nie utrzymują głębszych kontaktów z Koslowford, więc nie dowiedzieliśmy się praktycznie nic, co by mogło przydać w naszej misji. Jedyne, co mogli nam powiedzieć, to to, że jeden z tamtejszych czarodziei ma w mieście swój dom. Inny z kolei często przebywa po drugiej stronie gór. To jedyne, co wiedzą związanego z Koslowford.
[blockend:505]

[blockstart:506]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
SOUTHFOLK
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Po drugiej stronie wielkiej rzeki spotkaliśmy niewielką wioskę Anglików, która nie wyglądała, by była w najlepszym stanie.

<usericon:1,70,40>

Szybko się dowiedzieliśmy, co jest tego przyczyną:

"Panie, przez te ostatnie dwa lata nasze pola tak się wyjałowiły, że tegoroczny plon jest okropny! W dodatku, ostatnio plemię Arturów dokonało najazdu na nasze uprawy! A musimy w końcu z czegoś żyć... Czy pomożecie nam i postawicie nam trzy nowe farmy? Odwdzięczymy wam się w przyszłości!"
[blockend:506]

[blockstart:507]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
BUDYNKI WYBUDOWANE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Skończyliśmy w Southfolku nowe budynki, o które poprosili mieszkańcy.

<usericon:1,37,27>

"Niech Bóg wam to w dzieciach wynagrodzi! Dzięki tym farmom przez kilka lat nie grozi nam żaden słaby zbiór! Naprawdę wam dziękujemy! W nagrodę otrzymacie za jakiś czas dostawę żywności od nas i macie otwarty magazyn dla kupców.

I jeszcze jedno... Znacie może czarodzieja Luciusa? Bardzo dobry i miły człowiek! Lubi rozbijać swój malutki obóz w przełęczy, w dalekich górach na południe stąd... Możecie go kiedyś odwiedzić!"
[blockend:507]

[blockstart:508]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
BLAABY
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Znaleźliśmy na pobliskiej wyspie małą wioskę Wikingów:

<usericon:1,363,54>

"Czego wy tu szukacie? To nasza ziemia... Do cholery, czemu wy, Wikingowie z Anglii, jesteście tacy chciwi?";

"Jacy z Anglii? My pochodzimy z wyspy Ławy na wschód stąd... i nie chcemy zajmować tej wyspy za nic w życiu";

"Taaa, z Ławy. Jeszcze gadajcie, że z Ulvhusu, uwierzymy wam na pewno. Przypłynęliście z Anglii";

"Stary Ulvhus już nie istnieje... a jesteśmy w Anglii tylko chwilowo, załatwić jedną sprawę i wracamy nad Rado";

"I tak dla nas jesteście z Anglii, i wam nie ufamy. Już jedni tacy z Jarlviku maczali tu swoje palce. Tych pomarańczowych od tego momentu już nie wpuszczamy. Was też nie zapraszamy"

Cóż, nie było to miłe powitanie. Pozostaje nam unikać tego miejsca.
[blockend:508]

[blockstart:509]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
KOSLOWFORD
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Dotarliśmy do szkoły Koslowford, a właściwie do miasta, które wyrosło u jej podnóża. Sama szkoła znajduje się głęboko w górach miejskich.

<usericon:1,92,352>

Miasto to całkowicie się wyróżnia na tle innych okolicznych. Wszystkie drogi zostały wybrukowane, a na zieleń przeznaczono niewielke, zagospodarowane obszary. Architektura jest inspirowana chrześcijańskim wschodem, chociaż sam budynek szkoły to typowy angielski zamek. Mieszkańcy wyglądali na pracowitych, inteligentnych i wielowiedzących.

"Czuję, jakbym był w Bizancjum, a nie Anglii" - stwierdził Hring;

"Musieli chyba inspirować się Miklagardem. Miasto jest piękne, trzeba przyznać. No ale nie mamy czasu go podziwiać, może później." - Ivar wtrącił się.

Udajmy się do budynku szkoły, by poinformować ją o śmierci Wallmara.
[blockend:509]

[blockstart:510]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
SZKOŁA KOSLOWFORD
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Przedostaliśmy się przez zgiełk ulic do budynku szkoły, gdzie czekał na nas najstarszy nauczyciel. Nie był w zasadzie zaskoczony naszą obecnością, jakby wiedział, że przybędziemy.

<usericon:1,21,422>

"Witajcie, Wikingowie i Franku. Już wiemy, po co tu się przytułaliście" - tak przywitał nas;

"Szanowny Panie, sprawa jest poważnia i dlatego musieliśmy tu przybyć" - odpowiedział Hring;

"Rozumiem was. Aby zlokalizować tego, do którego trafiła moc Wallmara, cała ósemka reszty czarodziei musi być w jednym miejscu i wywołać zaklęcie. Na szczęście, akurat zbliża się nasze święto coroczne, więc już wszyscy albo są w pobliskich miastach, albo rozbiło gdzieś swe obozy. Niektórzy lubią żyć w samotności, ale na pewno są w zakamarkach tego rejonu.

Waszym zadaniem będzie ich odnaleźć. Nie powinni być daleko. Niech wszyscy przybędą tu, do szkoły, i sprawdzimy, gdzie jest ten, kogo szukamy. Mamy nadzieje, że to nie będzie nigdzie daleko";

"jaki leń..." - szepnął do mnie Ivar;

"Postaramy się to zrobić. Do zobaczenia wkrótce waść nauczycielu" - odpowiedziałem mu z Hringem i Karlem.
[blockend:510]

[blockstart:511]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WIDŁOBRODY
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Pod karczmą w Koslowford znaleźliśmy jednego z czarodziei:

<usericon:2,36>

"Witajcie, towarzysze! Co was sprowadza do Widłobrodego, pana od wiecznej manny i zdrowych napoi?";

"Przyszliśmy poinformować, że musicie się już udać do budynku waszej szkoły";

"To już? Myślałem, że jeszcze mogę chwile poczekać. No nic, idę już tam!"
[blockend:511]

[blockstart:512]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
LEJBA
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Udało nam się na obszarze miasta odnaleźć kolejnego z czarodziei:

<usericon:2,37>

"Nie, nie pójdę do tej szkoły. Wisi mi kasę, którą pożyczyłem im na naprawę murów budynku";

"Słuchaj, waść Lejbo, sprawa jest poważna, bo potencjalnie świat jest zagrożony" - odpowiedzieliśmy

"No i co z tego? Nie planuję iść tam, dopóki nie oddadzą mi pożyczonych monet".

Specjalnie do upewnienia się, czy nie kłamie, poszliśmy do nauczyciela. Okazuje się, że dostał zwrot pożyczonych pieniędzy, ale prawdopodobnie znów chce wyłudzić kolejne. Niestety będziemy zapewne musieli dać mu te monety...
[blockend:512]

[blockstart:513]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
LEJBA
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

"Achhh, moje pieniądze wróciły!

<usericon:2,37>

Teraz mogę znów iść do niej, jeśli jest taka potrzeba. Jeżeli chcecie, możecie też skorzystać z moich usług władzą nad wszelkiego rodzaju pojazdami..."
[blockend:513]

[blockstart:514]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ALBERT
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

W Southfolku znaleźliśmy kolejnego czarodzieja...

<usericon:2,38>

"Życie w takiej idyllicznej wsi ma wiele zalet, ale i niestety wad. Mam tu utrudniony dostęp do oliwy, która jest mi niezbędna do tworzenia amuletów...

Bez niej nie ukończę swojej pracy, a to oznacza, że nie mogę udać się do szkoły, przykro mi."
[blockend:514]

[blockstart:515]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ALBERT
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,38>

"Dziękuję za oliwę! Teraz w końcu mogę się udać na spotkanie do Koslowford.

Za pomoc, od teraz możecie skorzystać z moich usług tworzenia amuletów za niewielką opłatę..."
[blockend:515]

[blockstart:516]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
HARALD
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

W Blaaby znaleźliśmy czarodzieja o imieniu Harald:

<usericon:2,39>

"Witajcie podróżnicy! Czy jesteście mnie w stanie zabrać do Koslowford? Mój statek uległ uszkodzeniu, a mieszkańcy tej wioski nie są skorzy do pomocy. Jeżeli mnie tam zawieziecie, mogę was obdarować smokami..."
[blockend:516]

[blockstart:517]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
LUCIUS
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Czarodziej Lucius miał swoją samotną pracownię w górach na południe od Koslowford:

<usericon:2,40>

"Witajcie przybysze, co was tu sprowadza?"

"Przybyliśmy w roli posłańców z Koslowford. Musisz się udać waść do szkoły na ważne spotkanie..."

"A, o to chodzi, słyszałem... ale niestety, moje buty uległy zniszczeniu, a boso przez las nie będę szedł. Załatwicie mi może mały zapas butów? W zamian mogę wam potem pomóc w aspektach militarnych!"
[blockend:517]

[blockstart:518]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
LUCIUS
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,40>

"Prawdziwe buty! Dziękuję! Już idę do Koslowford! Możecie teraz skorzystać z mojej oferty pomocy w ekonomii militarnej..."
[blockend:518]

[blockstart:519]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
BRUNO
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

W Newstone natrafiliśmy na czarodzieja Brunona:

<usericon:2,41>

"Guten Tag, Wikingowie! Co was do mnie sprowadza?"

"Jesteśmy w roli posłańców z Koslowford. Musisz się udać do szkoły na ważne spotkanie wszystkich czarodziei"

"Już? No dobra, skoro taka potrzeba, ruszam już w trasę. A, i oferuje swoją pomoc w stawnianiu budynków za drobną opłatą!"
[blockend:519]

[blockstart:520]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ŻYROSŁAW
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Po drugiej stronie rzeki trafiliśmy na kolejnego czarodzieja:

<usericon:2,42>

"Witajcie, czarodzieju. Przybyliśmy jako posłańcy z Koslowford. Musicie się udać na ważne spotkanie";

"Poszedłbym, ale mam ciężki problem. Co jakiś czas przychodzą do mnie te obślizgłe kreatury i interesują się moim obozem. Boje się go zostawić... czy pomożecie mi je zlikwidować?";

"Oczywiście, tylko skąd wychodzą te węże?";

"Z grobowca na południe stąd... jeśli je zlikwidujecie, będę mógł wskrzesić waszych wojowników, którzy polegli w walce. Stoi?";

"Stoi";

---

"W niezłe bagno wchodzimy" - powiedział Hring;

"No ale co innego zrobić możemy?" - spytał się Ivar - "W tej chwili to chyba przymus, zresztą, chyba nie chcemy, by one dotrały z czasem i do nas...";

"Nie marudźmy, idźmy do tych katakumb. Zresztą, ciekawi mnie, co będą mieli do opowiedzenia nasi obrońcy Nordhavu" - odpowiedziałem - "Karl, ty zostań, by być bezpiecznym".
[blockend:520]

[blockstart:521]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ŻYROSŁAW
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,42>

"Dziękuje za pomoc! Wskrzeszę wam kilka duchów zaraz...

... powinny być już przy moście. Mogę wam potem przywołać więcej za opłatą. A teraz idę do Koslowford..."
[blockend:521]

[blockstart:522]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
PIERRES
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Na całkowitym odludziu znaleźliśmy czarodzieja z Frankii:

<usericon:2,43>

"Witajcie, skąd przybyliście do tego cichego miejsca? Chcecie skorzystać z moich nadprzyrodzonych mocy niszczenia gadów?"'

"Przybyliśmy w roli posłańców z Koslowford. Niedługo odbędzie się nadzwyczajne spotkanie i musisz tam iść";

"No dobra..."
[blockend:522]

[blockstart:523]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
WSZYSCY CZARODZIEJE ZEBRANI
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Udało nam się sprowadzić wszystkich czarodziei do szkoły.

<usericon:0,36><usericon:0,37><usericon:0,38><usericon:0,39><usericon:0,40><usericon:0,41><usericon:0,42><usericon:0,43>

"Myślicie, że i my powinniśmy się tam udać?" - spytał się Karl;

"W sumie, myślę, że powinni nas wpuścić. Jesteśmy, można powiedzieć, związani z tą sprawą i może jeszcze będziemy potrzebni" - rzekł Ivar;

"Nie jestem do końca przekonany. Już trochę narobiliśmy sobie roboty, mimo że miało nie być jej wiele" - odpowiedział Hring;

"I tak pewnie będziemy musieli szukać tej dziewiątej osoby, która teraz ma moc Wallmara. Musimy być cierpliwi, nic na to nie poradzimy..." - zakończyłem tą dyskusję, po czym poszliśmy do szkoły w Koslowford...
[blockend:523]

[blockstart:524]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
TAJEMNICZY PRZYBYSZ
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Do krainy przybyła nieznana nam postać:

<usericon:2,34>

"Witajcie, wszyscy mieszkańcy tej krainy! Jam Zorian, przybywam tu z drugiej strony kanału w celu poszukiwania przygód! Niestety, moi ludzie nie są chętni na żaden rejs statkiem, czego znów pragnę. Może ktoś chce się przepłynąć ze mną?";

Hring odpowiedział mu:

"Kolego, my nawet się nie znamy, a ty oczekujesz, że wypłyniemy gdzieś z tobą? Na razie na to nie licz";

"Czy naprawdę jestem dla was wrogiem?";

"Nie powiedział, że jesteś wrogiem, tylko że się nie znamy i nie ufamy... to zupełnie dwie inne kwestie" - dodał Ivar;

"No to na razie nic tu po mnie... idę poszukać jakiegoś przyjemnego miejsca na nocleg w takim razie. O ile się jeszcze zobaczymy";

Zorian udał się gdzieś do lasu, aby rozpalić sobie ognisko. Nie ufam jakoś mu, wygląda na podejrzanego. No ale może to dlatego tylko, że jest dla mnie obcy?
[blockend:524]

[blockstart:525]
Po wyjściu ze szkoły, mieliśmy sporo wątpliwości...

"Na pewno musimy płynąć do tego Lewantu?" - spytałem się;

"Niestety, chyba tak. A najgorsze jest to, że chyba nikt z nas nie podejmował się takiej podróży..." - rzekł Hring;

"A może udamy się do Zoriana? W końcu szukał jakiejś załogi do podróży..." - zauważył Karl;

"Może, ale czy na pewno nas nigdzie nie oszuka? W końcu, to zupełnie obca osoba..." - odpowiedział Ivar;

"Musimy spróbować" - powiedział Hring;

"Najwidoczniej, ale na naszych warunkach. Odszukajmy go" - zakończył to Ivar.
[blockend:525]

[blockstart:526]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZORIAN
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Udaliśmy się do Zoriana, aby go poprosić o pomoc...

<usericon:2,34>

"Hmmm, czyli chcecie, byście popłynęli ze mną, tak?";

"Tak, ale tylko i wyłącznie do Lewantu. Mamy tam kilka spraw do załatwienia. Okolice miasta Taqsir dokładniej..." - doprecyzował Ivar

"Taqsir?! Dawno tam nie byłem, chętnie się wybiorę! Ale moim statkiem, dobra?";

"Pasuje. Czyli będziesz mógł nam pomóc w nawigacji tam?" - dodałem;

"Oczywiście! Kiedy ruszamy w rejs?";

"Możemy już teraz, im szybciej, tym lepiej!".

Powierzyłem jednemu z wojowników tymczasowe dowództwo wioski, a my ruszyliśmy w podróż do Arabii. Czeka nas conajmniej kilkanaście dni podróży...

*udaj się WSZYSTKIMI PIĘCIOMA bohaterami statkiem Zoriana w wyznaczone miejsce na morzu...*
[blockend:526]

[blockstart:527]
Zbliżamy się spowrotem do wybrzeży Anglii. Na naszym pokładzie znajduje się Al-Epaqa, który nie miał żadnych przeciwskazań, by z nami płynąć do Koslowford. Teraz musi tylko udać się do szkoły i oddać swoją moc do dyspozycji nauczycielowi.

Zorian w międzyczasie prosił nas, by udać się z nami do środka. Chciał zobaczyć, jak wygląda cała ceremonia...

"Mogę iść z wami do środka?" - spytał się, jakby nie był do końca pewny, co chce powiedzieć;

"Ufamy Ci, więc tak, ale nic nie nabrój. Stoi?" - odpowiedział Hring;

"Siedzisz cicho i patrzysz z daleka" - dodał Ivar;

"Ja Ci nie ufam i tak" - Karl nadal miał do niego wątpliwości;

"Możesz mi nie ufać... trudno. Jak tak bardzo nie ufasz mi, nie idź z nami";

"Dobra, w takim razie... Hring, Björn i Ivar, ja zostanę w wiosce...";

"Echhh, niech będzie. Pilnuj jej" - rzekł Hring.

*udaj się Björnem, Hringem, Ivarem, Zorianem i Al-Epaqą do szkoły w Koslowford*

ZALECENIE: Zapisz grę w tym momencie i nie nadpisuj tego zapisu.
[blockend:527]

[blockstart:528]
"Złodzieje! Łapać ich!"

<usericon:1,81,342>

"Gdzie jest ten cholerny Zorian? Musimy go dorwać!" - niespokojnie rzekł Ivar;

"Najpierw musimy ratować samych siebie, strażnicy zaczęli strzelać!" - zauważył Hring;

"Dobrze, że chociaż Karl nie poszedł z nami, bo by miał teraz przechlapane... uciekajmy stąd, póki mamy siły!" - orzekłem.

*ucieknij z Koslowford, a następnie odszukaj Zoriana...*
[blockend:528]

[blockstart:529]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZORIAN
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Udało nam się znaleźć Zoriana, który łowił sobie ryby w rzece... 

<usericon:2,34>

"Oddawaj to!" - wykrzyknął Hring - "Natychmiast!" - dodał Ivar;

"Co, myślicie, że wam oddam te cenne teksty? Za nic w świecie! Tak łatwo zaufaliście obcej osobie... i teraz mam jedną z najcenniejszych rzeczy na świecie!";

"Ty zdrajco! Zaraz porozmawiamy z tobą po niemiecku!" - byłem już wkurzony do granic;

"Nie dasz rady, Björnie... już nigdy więcej się nie zobaczymy!"

Zorian zaczął uciekać! Musimy go złapać, zanim go zgubimy!
[blockend:529]

[blockstart:530]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZADANIE WYKONANE!
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Wyszliśmy spowrotem na powierzchnię i mogliśmy odetchnąć świeżym powietrzem. Oszust Zorian poległ, a my odzyskaliśmy teksty z Koslowford.

<usericon:0,30><usericon:0,31><usericon:0,32><usericon:0,33><usericon:0,35>

Udaliśmy się do szkoły, po powiedzeniu, że odzyskaliśmy teksty zostaliśmy zrehabilitowani i nas wpuszczono do środka. Nauczyciel podziękował nam:

"Przepraszam, że połączyłem was z tym zdrajcą-olbrzymem. Myliłem się do was, jesteście prawymi ludźmi... za to, będziecie wiecznie sławieni w Koslowford!".

Byliśmy dumni z tego, co zrobiliśmy. Niemniej nadal mieliśmy sporo wątpliwości. Kim był Zorian? I czy to go Wikingowie się go bali? Tego pewnie już się nie dowiemy...

Wkrótce Karl został zaproszony do Koslowford, by to on przejął dziewiątą moc. Czekało go wiele szkoleń, więc naszła chwila naszego rozstania. Obiecał jednak, że z czasem wróci i znów będziemy mogli wyruszyć razem.

Al-Epaqa kupił u nas jeden statek i też wyruszył w swe rodzime strony. My tymczasem opuściliśmy wyspy brytyjskie i zaczęliśmy podróż powrotną do Nordhavu... czeka nas kilka dni podróży...

dalsza część wkrótce - Björn
<font:$local$\fonts\fonthead16bldc2.fnt>
DZIEKUJE ZA GRE :)
<font:$local$\fonts\font12.fnt>
Autor: StachuMMV
Testerzy: Mikulus, StachuMMV

dla culturesnation.pl
[blockend:530]

[blockstart:531]
Po wyjściu z jaskini Zorian zaczął uciekać w stronę swojego statku!

"Musimy jakoś go zatrzymać! Jak ucieknie z tymi kopiami będzie miał wszystkie moce, jakie ma Koslowford!" - rzekłem;

"Ale jak? Pewnie będziemy obserwować odpływ jego przy latarnii..." - powiedział wycieńczony Ivar;

"Latarni!?" - nagle Al-Epaqa wziął udział w rozmowie;

"No, takiej latarni przy ujściu rzeki, jedynej w okolicy...";

Nagle Al-Epaqa zdjął część swoich szat i pokazał coś, o czym nikt nie miał wiedzieć...

"Co to jest?!" - krzyknął Hring;

"Kiedyś wszyłem sobie ten oto ładunek wybuchowy do pasa, by mieć w razie czego jak pokonać cesarskich śmieci. Myślę, że sytuacja tego wymaga... Pójdę do tej latarni i wysadzę się tak, by gruz zniszczył statek Zoriana" - odpowiedział Arab;

"Nie rób tego! Wymyślimy coś innego!" - wszyscy krzyknęliśmy do Al-Epaqi, ale bez skutku;

"Co innego niby wymyślimy w takim krótkim czasie? Moje życie się udało, Allah będzie ze mnie dumny. Nie zatrzymujcie mnie!".

*musisz szybko zabrać Al-Epaqę pod latarnię morską, zanim Zorian wypłynie z rzeki*
[blockend:531]

[blockstart:532]
Al-Epaqa odpalił ładunek doń przyszyty... jedyne, co usłyszyliśmy przed wielkim bumem, to donośnie "Allahu Akbar"...
[blockend:532]

[blockstart:533]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZADANIE WYKONANE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Dotarliśmy pod ruiny latarni, z której gruz zatopił statek. Oszust Zorian poległ, a nielegalne kopie tekstów z Koslowford zostały zniszczone przez wodę.

<usericon:0,30><usericon:0,31><usericon:0,32><usericon:0,33>

Udaliśmy się do szkoły, po powiedzeniu, że odzyskaliśmy teksty zostaliśmy zrehabilitowani i nas wpuszczono do środka. Nauczyciel podziękował nam:

"Przepraszam, że połączyłem was z tym zdrajcą-olbrzymem. Myliłem się do was, jesteście prawymi ludźmi... za to, będziecie wiecznie sławieni w Koslowford!".

Byliśmy dumni z tego, co zrobiliśmy. Niemniej nadal mieliśmy sporo wątpliwości. Kim był Zorian? I czy to go Wikingowie się go bali? Tego pewnie już się nie dowiemy...

Wkrótce Karl został zaproszony do Koslowford, by to on przejął dziewiątą moc. Czekało go wiele szkoleń, więc naszła chwila naszego rozstania. Obiecał jednak, że z czasem wróci i znów będziemy mogli wyruszyć razem.

Jest jednak i łyżka dziegciu, bardzo nam przykro z powodu Al-Epaqi. Niewinny człowiek poświęcił się dla naszej misji, chociaż tego nie zamierzaliśmy. Pewnie jego rodzina już opłakuje jego zaginięcie... 

Z niesmakiem opuściliśmy wyspy brytyjskie i zaczęliśmy podróż powrotną do Nordhavu... czeka nas kilka dni podróży...

dalsza część wkrótce - Björn
<font:$local$\fonts\fonthead16bldc2.fnt>
DZIEKUJE ZA GRE :)
<font:$local$\fonts\font12.fnt>
Autor: StachuMMV
Testerzy: Mikulus, StachuMMV

dla culturesnation.pl
[blockend:533] 

[blockstart:534]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZADANIE NIEWYKONANE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Zmarł jeden z głównych bohaterów misji, która bez niego jest nieosiągalna...

<picture:$local$\graphics\Hero_Dead_F.pcx>

[blockend:534]

[blockstart:535]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZADANIE NIEWYKONANE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Zmarł jeden z czarodziei. Teraz nasza misja nigdy się nie powiedzie...

<picture:$local$\graphics\Hero_Dead_F.pcx>

[blockend:535]

[blockstart:536]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZORIAN UCIEKŁ
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Zorian uciekł, zanim wysadziliśmy latarnię! Już go nie powstrzymamy!

[blockend:536]

[blockstart:537]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC KOSLOWFORDU 
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Spotkaliśmy jednego z mieszkańców tegoż miasta, który nie był w najlepszej kondycji...

<usericon:2,48>

"Witajcie przybysze! Czy macie może jakieś lekarstwa? Dopadło mnie jakieś choróbsko i nawet z domu nie mogę wyjść, a chciałbym udać się do lasu na grzybobranie... jakie życie jest ciężkie! A oczywiście w tym mieście ciężko o jakiekolwiek zioła czy syropy na sprzedaż... może wy coś macie?"

[blockend:537]

[blockstart:538]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC KOSLOWFORDU 
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,48>

"Bardzo wam dziękuje za lekarstwa! Teraz znów czuje się zdrów jak ryba! Oczywiście, wysłałem już do waszej siedziby zapłatę za leki..."

[blockend:538]

[blockstart:539]
Wyleczony przez nas mieszkaniec znalazł w lesie zakopaną skrzynię... a ile w niej broni! Już oddał nam jej część do naszej kwatery głównej.
[blockend:539]

[blockstart:540]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC KOSLOWFORDU 
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Jeden z mieszkańców Koslowfordu zaczepił nas na ulicy:

<usericon:2,49>

"Dzień dobry! Ostatnio zaginął naszyjnik mej żony, który był pamiątką rodzinną... Czy może masz jakieś poszlaki, gdzie może się znajdować? Moja żona płacze, że go zgubiła, chociaż podejrzewam, że zwyczajnie go skradziono..."

[blockend:540]

[blockstart:541]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC KOSLOWFORDU 
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,49>

"Tak, to on! Dziękuje za znalezienie naszyjniku! W dowód wdzięczności, wysłałem wam zapas angielskiego piwa. Miłego dnia!"

[blockend:541]

[blockstart:542]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC NEWSTONE'A
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Trafiliśmy na jednego z mieszkańców Newstone'a, który miał widoczne problemy:

<usericon:2,50>

"Niech będzie pochwalony! Ładny dzień, nieprawdaż? Szkoda tylko, że mój zakład produkujący marmury ma kryzys, dostawa surowców została po prostu przerwana... Nie mam z czego ich produkować, a więc i zarabiać..."

[blockend:542]

[blockstart:543]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
MIESZKANIEC NEWSTONE'A
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:2,50>

"Dziękuję serdecznie za kamienie! Moja produkcja marmurów w końcu ruszyła spowrotem! 

W nagrodę mogę wam wynająć kilku wyszkolonych robotników budowalnych. Są bardzo wydajni, polecam!"
[blockend:543]

[blockstart:544]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
LATARNIA MORSKA
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,289,66>

Natknęliśmy się na dużą latarnię morską. To ona doprowadziła nas do okolic Koslowford.

Jej rozmiary są imponujące, góruje nad resztą budynków w okolicy. Jej stan techniczny jest bardzo dobry i dba się, by ciągle mogła naprowadzać żeglarzy do Koslowford i Jarlviku. 

"Ciekawe, ile lat ją budowano, na pewno zajęło to dużo czasu" - pomyślał Hring;

"I z jakich materiałów musiała powstać, by tak wspaniale się trzymać" - rzekł Ivar;

"Może potomek Sostratosa ją budował?" - ironicznie powiedział Karl;

"Nie wiem, ale przynajmniej jest przydatna w tej krainie. Spełnia swój cel, to najważniejsze" - spuentował Hring.
[blockend:544]

[blockstart:545]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
POSŁANIEC Z NEWSTONE'A
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Ku naszemu zaskoczeniu, przybył do nas posłaniec z Newstone'a na południu:

<usericon:2,46>

"Wikingowie, mamy dość poważny problem i chcielibyśmy otrzymać od was pomoc..."

Zamieniliśmy się w słuch:

"Ostatnio zauważyliśmy, że z naszych skarbców znikło aż trzysta cennych monet. Ponadto, nie dotarło do nas wielkie trofeum za zwycięskie zawody, które toczyliśmy w Szkocji.

Podejrzewamy, że obie rzeczy jakimś cudem znalazły się w Blaaby, kolonii na pobliskiej wyspie, z którą nie mamy dobrych kontaktów. Z pucharem by się zgadzało, bo miał do nas dopłynąć na statku, a do dziś nie zawitał on na okolicznych brzegach. Nawet już udaliśmy się właśnie do Blaaby, by czegoś się dowiedzieć, ale zostaliśmy przegnani, więc podejrzewamy, że to oni są wszystkiemu winni...

Czy udasz się do Blaaby i spróbujesz przynajmniej potwierdzić naszą teorię?".

Po krótkiej dyskusji, postanowiliśmy się tam udać, by rozwiązać te wątpliwości.
[blockend:545]

[blockstart:546]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
BLAABY
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Mając na uwagę, że wioska na wyspie jest dość biedna, liczyliśmy na to, że podejrzenia się nie potwierdzą. Jednak po dotarciu do Blaaby i spytaniu się, czy czasem nie zdobyli jakiś nielegalnych pieniędzy dostaliśmy niejednoznaczną, ku naszemu zaskoczeniu, odpowiedź:

<usericon:1,363,54>

"Jakich monet? Po co wam ta wiedza? Może ukradliśmy, a może nie, nie wasz interesik. Zresztą, po co wpychacie tu swojego kłamliwego nosa? Mówiliśmy wam, że wy Wikingowie z Anglii nie jesteście godni zaufania. A teraz, prosimy was, odpłyńce stąd, wasza obecność nas drażni!"

Musimy jakoś wydobyć od nich te informacje. Pewnie sprawdzona metoda na miody pitne coś pomoże.
[blockend:546]

[blockstart:547]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
BLAABY
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

"Po co nam te miody? My ich nie pijemy, preferujemy gorzałę.

<usericon:1,363,54>

Pewnie chcieliście nas przekupić... już się tak łatwo nie damy! Odpływajcie znów stąd, bo naprawdę nas już irytujecie! Naszych skarbów nikomu nie wyjawimy."

Skarbów - to słowo dało nam wiele do myślenia. Jest duża szansa, że posiadają je w magazynach, niemniej musimy sami je wydobyć. Pora na inwazję!
[blockend:547]

[blockstart:548]
"Sami chcecie totalnej wojny!

<usericon:1,363,54>

Nasza metropolia już wie, czego dokonaliście, głupi Normanie z Anglii... szykujcie się do przegranej! Wyspę może i na chwilę stracimy, ale koniec końców to my wygramy!"
[blockend:548]

[blockstart:549]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZWYCIĘSTWO
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Pokonaliśmy wszystkich wojowników, co przybyli do Blaaby. Niemniej, musimy być gotowi na to, że co jakiś czas będziemy atakowani przez bazę macierzystą.

<usericon:1,363,54>

Co najlepsze, znaleźliśmy w ruinach zaginione monety i puchar! To oznacza, że nadszedł czas iść do Newstone'a wraz z tymi zgubami!
[blockend:549]

[blockstart:550]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
NAGRODA
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,334,388>

"Nasze monety i puchar! Wikingowie, nie wiemy, jak wam dziękować! Po prostu dokonaliście najlepszego, co mogliście zrobić! A jeszcze niedługo dostaniecie kolejne benefity!"

Wkrótce dzięki sprytnemu handlowi Newstone potroił wartość, którą odzyskali. W ramach nagrody dostaliśmy 1/2 tego, co było w obiegu. 450 monet jest teraz nasze!
[blockend:550]

[blockstart:551]
Po nieudolnych próbach zniszczenia naszej wioski baza macierzysta Blaaby zakończyła ataki. Nasi obrońcy w końcu mogą odetchnąć.
[blockend:551]

[blockstart:552]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
KWATERA ZNISZCZONA
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,358,224>

Zniszczenie kwatery spowodowało, że ludzie stracili jakikolwiek zapał do działania. Misja zakończona niepowodzeniem!
[blockend:552]

[blockstart:553]
Trafiliśmy na pozostałości jakiegoś spotkania towarzyskiego w lesie. Jeszcze zostało parę butelek po imprezie, więc można uznać, że ludzie tu dobrze się bawią.

<usericon:1,33,219>
[blockend:553]

[blockstart:554]
Podczas podróży spotkaliśmy nad rzeką na dziwną pozostałość czegoś... na początku myśleliśmy, że to może jakaś kopuła muzułmańska, ale co by tu ona robiła? Obiekt jest bardzo tajemniczy...

<usericon:1,241,419>
[blockend:554]

[blockstart:555]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
NAJEMNICY
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,328,164>

Zakupiliśmy od Wikingów kilku łuczników. Możemy ich kupić więcej, gdy zapłacimy kolejny trybut.
[blockend:555]

[blockstart:556]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
RYCERZE
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

<usericon:1,342,285>

Otrzymaliśmy od Franków kilku rycerzy. Możemy ich kupić więcej, gdy zapłacimy kolejny trybut.
[blockend:556]

[blockstart:557]
"Co tu tak mokro?";

<usericon:1,206,66>

"Po prostu gleba jest zbyt nasiąknięta i woda nie spływa" - odpowiedział mi Ivar - "więc zrobiło tu się małe jeziorko";

"Ciekawe, czy są tu jakieś rybki!" - pomyślał Hring;

"Ogłupiałeś? Czym niby tu się by żywiły? Błotem?".
[blockend:557]

[blockstart:558]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
STARZEC
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Niedaleko naszej polany, natrafiliśmy na starca, co wyglądał na bardzo mądrego.

<usericon:1,337,164>

"Echhh, dawno tu nikogo nie było... witajcie przybysze. Chcecie się czegoś dowiedzieć o tej krainie?";

"Chętnie posłuchamy";

"Więc, witajcie w naszych angielskich progach. Nasza kraina jest dziś bardzo spokojna. Na zachód stąd znajduje się niewielkie miasto Wikingów, Jarlvik, a po drugiej stronie rzeki jest ogromne miasto Koslowford, znane z szkolenia czarodziei. Na pobliskiej wyspie jest z kolei kolonia Blaaby, która jest obecnie łyżką dziegciu w tej krainie, jako jedyna miejscowość jest aż tak niemiła wobec obcych ludzi...";

"A wiesz może coś o tym śluzie, co tu panuje? Wszędzie go można znaleźć...";

"To długa historia...

W jaskiniach tej krainy znajdują się węże... pewnego dnia je opuściły i rozpoczęły siać grozę w kraju. Przyniosło to nam wiele strat, ale w końcu wszyscy się tu zjednoczyliśmy i doprowadziliśmy do ich ujarzmienia.

Gady wróciły do swych legowisk i już nie są groźne na ludzi. Czasem co prawda wychodzą na powierzchnię, ale nie atakują nas, wolą się interesować różnymi obiektami. Chociażby czarodziej Żyrosław na wschodzie narzeka na to, że często te węże odwiedzają jego kryjówkę.

Ale tak to nie są groźne. Ten śluz pozostaje po ich przemieszczaniu się, nie macie się czego bać".

Po tych słowach starzec zniknął w mroku lasu i nie mogliśmy go odnaleźć...

[blockend:558]