[blockstart:500]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
SZKOŁA KOSLOWFORD 
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Znów zeszliśmy do piwnic szkoły. Tym razem bez Karla, ale z Zorianem, który wyglądał jakoś niespokojnie... najważniejsze, że mamy z sobą Al-Epaqę.

<usericon:1,54,32>

"Masz być spokojny i nie wychylać się" - orzekł stanowczo Ivar do Zoriana.

Udajmy się do głównej sali. Za chwilę osiągniemy nasz cel!
[blockend:500]

[blockstart:501]
"Witajcie ponownie.

<usericon:1,36,63>

Widzę, że macie z sobą gościa. Trzymajcie go bezpiecznie...

... i macie go! Jak się zwiesz, mój muzułmaninie?";

"Salam Alajkum, jestem Al-Epaqa, pochodzę z Taqsiru";

"Czy czujesz w sobie potężną moc tworzenia ludzi?";

"Niestety tak...";

"Zatem za chwilę odłożymy tą moc w swe prawilne miejsce. Tylko słuchaj się nas, a wszystko będzie dobrze."

Tak też zrobił. Na sali zapadła cisza...

"Jesteś wolny. Możesz już wracać do swej rodziny, niech Bóg ma cię w opiece."

Moc Wallmara wróciła do Koslowford. Nasza misja się powiodła.
[blockend:501]

[blockstart:502]
<font:$local$\fonts\fonthead16bld.fnt>
ZORIAN!?
<font:$local$\fonts\font12.fnt>

Nagle Zorian podszedł do nauczyciela i wyrwał mu siłą jakieś papiery, po czym zaczął uciekać!

<usericon:2,34>

"Cha, cha, cha!" - tyle, co powiedział;

"Wy... wy..." - zaczął wybuchać złością nauczyciel - "...wy... specjalnie tu przybyliście, by wykraść teksty dotyczące naszych czarów i umiejętności... wy zdrajcy i oszuści! Zabijemy was, zgnieciemy was jak Frankowie Arabów pod Poitiers!"

Chcieliśmy się bronić, że to zdrada Zoriana... ale nie mieliśmy już szans. Straż ruszyła na nas!

To nie miało tak wyglądać! 
[blockend:502]